Azure Deployment ve Sanal Makine Oluşturma Yaşam Döngüsü

Daron Yöndem ile Microsoft Yaz Okulu 2013

PX FC’ye bağlanıyor ve Bootloader indiriliyor ve Makine Boot Ediliyor. İşlemler BIOS seviyesinde gerçekleştirilmektedir. Boot işleminden sonra donanima özel bir bootloader indirilmektedir. Aynı şekilde PX parametreleri farklı olmaktadır. Bootloader FC’den İşletim Sistemi imajı istiyor ve makine diskine yazılıyor. PX OS üzerinden makineyi boot ediyor ve kendini siliyor. FCAgent FC ile haberleşmektedir. FCAgent’tan haber alınamazsa o makine sorunlu sayılmaktadır. Deployment için oluşturulan paketler FC’ye yollanıyor ve blob’a store ediliyor. PaaS ile HyperVisor sistemi eklenince kullanıcının isteklerine uygun parametrelerle sanal makine oluşturulmaktadır. Bunu yapacak olan system FCAgent’tır. FC Agent, Base VHD indirmektedir. Bu sanal makine için sağlanan işletim sisteminin sanal harddiski olarak bilinmektedir. Ayrıca Azure SDK versiyonuna uygun Differential VHD’yi de indirmektedir. VHD’ler Read Only’dir. Uygulama App VHD içerisine depolanmaktadır. Sanal Makine içerisinde Sub FC Agent bulunmakta ve bu FC Agent ile konuşmaktadır. Temp VHD denen bir virtual disk daha vardır. Herşey tamam ise FC NLB (Network Load Balancer) ile haberleşerek yönlendirmenin yapılabileceğinin iznini verir.

Bu yazı Yazılarım kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir